Ga direct naar de inhoud Ga direct naar het hoofdmenu Ga direct naar het zoekveld
 

‘Alles is hier meer gestructureerd’

Veel wetenschappers werken enige tijd in den vreemde. Wat valt ze daar op? Deze keer: Ronit Shiri-Sverdlov, associate professor bij de afdeling Molecular Genetics van Maastricht University en afkomstig uit Israël. Na haar promotie in 2002 verhuisde ze van Israël naar Nederland.

Hoe bent u in Nederland beland?

‘Mijn man moest voor zijn werk hierheen verhuizen. Toen we wisten dat hij in Maastricht kwam te werken, ben ik hier gaan kijken bij de universiteit. Ik heb geen afspraak gemaakt, want ik wilde het eerst zien. Ik ben gewoon naar binnen gelopen en vroeg toevallig aan iemand de weg. Dat is later mijn baas geworden: we raakten aan de praat en hij vertelde welke postdocposities bij zijn afdeling waren. Ik heb gesolliciteerd en ben zo bij de afdeling Molecular Genetics beland.’

Wat is uw onderzoeksterrein?

‘Ik onderzoek het metabool syndroom, aandoeningen gerelateerd aan obesitas. Als mensen te veel vet eten, ontstaan vaker leverontstekingen. Die kunnen leiden tot extreme schade en zelfs leverfalen. Er is geen efficiënte behandeling en ook geen diagnostische instrumenten, behalve een biopsie die voor de patiënt onplezierig is en soms tot complicaties leidt. Wij proberen vast te stellen hoe en bij welke mensen een ontsteking zich ontwikkelt, en hoe we haar kunnen behandelen en monitoren op een niet-invasieve manier. We hebben een paar markers (stoffen die op een ziekteduiden, red.) in het bloed gevonden. Die moeten we nog valideren. En ook behandelopties die effect hebben bij muizen.’

Verschilt het Nederlandse universitaire klimaat van het Israëlische?

‘Hier is alles meer gestructureerd. Vergaderingen worden bijvoorbeeld vooraf gepland. In Israël gebeuren dingen meer spontaan: “Laten we bij elkaar komen om dit onderwerp te bespreken.” Een combinatie van beide is het prettigst. Het is heel goed om plannen te maken en daarvan niet te veel af te drijven, maar soms is het in de wetenschap ook belangrijk af te wijken van je oorspronkelijke idee. Ik ben als leider van een onderzoeksgroep in de gezegende positie dat ik beide kan combineren.’

‘Lange tijd durfde ik me niet te veel te hechten aan Nederland’

Hoe bevalt het leven in Nederland?

‘Het leven kent natuurlijk minder dagelijkse zorgen over veiligheid. Afgezien daarvan is het leven, net als de universiteit, hier meer georganiseerd. Als ik nu in Israël kom voel ik me de eerste dagen een toerist. Alles ziet er rommeliger uit, mensen staan niet in de rij en praten soms hard; het is meer amorf. Na een paar dagen voel ik de andere kant ervan: de mensen zijn heel open en warm.’

Zien ze u in Israël nog terug?

‘Dat is de moeilijkste vraag die je mij kunt stellen. Ik vind het hier geweldig, daarom ben ik veel langer gebleven dan de 2 jaar die de bedoeling was. De ene kant van mij houdt van het leven hier, maar er is ook altijd een helft die het mist om naar huis te gaan. Lange tijd durfde ik me niet te veel te hechten aan Nederland, want ik was bang dat ik weer moest verhuizen. Nu speculeer ik niet meer. In de afgelopen jaren zijn er momenten geweest dat ik wel terug wilde, maar mijn man niet, en andersom. De dag dat we synchroniseren, zal waarschijnlijk het moment zijn dat we teruggaan.’

Tekst: Krista Kroon
Foto: Jonathan Vos