Veel wetenschappers werken enige tijd in den vreemde. Wat valt ze daar op? Deze keer: Hille Voss, gedragsdeskundige en onderzoeker bij het Nivel en het afgelopen jaar bij Deakin University in Melbourne, Australië.

Wat is uw onderzoeksgebied?     

‘Mijn promotieonderzoek bij het Nivel gaat over vroegtijdige zorgplanning (advance care planning) van palliatieve zorg bij mensen met een verstandelijke beperking. Hier is steeds meer behoefte aan omdat mensen met een verstandelijke beperking, net als de algemene bevolking, langer leven en daardoor meer aandoeningen ontwikkelen. Dit komt bovenop de chronische ziektes die zij vaak al vanaf de geboorte hebben. Bij vroegtijdige zorgplanning draait het om communicatie. Dat is lastig bij mensen met een verstandelijke beperking, ook omdat zij niet altijd de toekomst overzien. Het is belangrijk dat zorgverleners handvatten meekrijgen voor het gesprek over ernstige ziektes en overlijden. Samen met de patiënt en zijn naasten kunnen zij dan de wensen en voorkeuren voor toekomstige zorg in kaart brengen. Wij hebben een training ontwikkeld om zo’n gesprek aan te gaan. Ook komt bijvoorbeeld aan bod welke informatie je met de persoon zelf bespreekt en welke afspraken je met zijn naasten maakt. Het belangrijkste is dat je de tijd neemt. Laat iedereen met elkaar praten en samenwerken om gedrag te interpreteren. Ook adviseren wij: het is nooit te vroeg om over toekomstige zorg te beginnen. Het is een proces dat vorm moet krijgen.’

Hoe bent u in Australië terechtgekomen?

‘Ik ging op zoek naar mogelijkheden voor buitenlandse werkervaring. Via een publicatie ontdekte ik het werk van logopediste en wetenschapper Joanne Watson bij Deakin University. Zij onderzoekt gezamenlijke besluitvorming bij mensen met een ernstige verstandelijke beperking. Dit sprak mij aan en het paste binnen mijn promotieonderzoek. Joanne en ik hebben samen een plan gemaakt voor een kort onderzoeksproject. Met een reisbeurs van het Programma Translationeel Onderzoek van ZonMw heb ik bij haar gewerkt van afgelopen maart tot juli.’

Hoe verschilt wetenschapsbeoefening tussen Australië en Nederland?

‘Wat mij opviel, is dat de universiteit daar veel meer digitaal en online werkt. Veel colleges zijn bijvoorbeeld online en ook vergaderen wetenschappers vaak via skype. Dit gebeurt binnen dezelfde universiteit maar ook met connecties daarbuiten. Het komt ook vast door de grote afstanden in Australië. Ik vind het positief dat het online lesgeven hun opleidingen beschikbaar maakt voor iedereen, uit welk werelddeel dan ook. Het contact met de docent lijkt er niet minder om, omdat studenten via skype vragen kunnen stellen. Ook lijkt de drempel lager, juist vanwege de digitale omgeving.’

En hoe verschilt het leven in Australië en Nederland?

‘Melbourne heeft een heel relaxte en internationale sfeer. Veel jonge reizigers settelen zich hier tijdelijk en er zijn veel buitenlandse werknemers. Australiërs staan ook erg open voor buitenlanders. In Nederland heb ik de indruk dat buitenlanders meer clusteren onder elkaar, terwijl Australiërs zich meer sociaal mengen. Ik had opvallend makkelijk contact met hen. Dat Australiërs heel open staan voor iedereen en persoonlijke interesse tonen, vond ik bijzonder. In Melbourne werd mij ook regelmatig gastvrijheid of hulp aangeboden. Dat wil ik hier in Nederland ook vaker doen; een praatje maken met onbekenden en informeren of ik iets kan betekenen voor een ander.’


Tekst: Chrétienne Vuijst
Foto: Nivel
Publicatiedatum: 21 november 2019

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: NavigatieDirect naar: Onderkant website