Veel wetenschappers werken enige tijd in den vreemde. Wat valt ze daar op? Deze keer: Australiër Phong Nguyen, postdoc bij het Hubrecht Instituut in Utrecht.

Wat is uw onderzoeksgebied?

‘Mijn onderzoeksproject richt zich op het fenomeen hartregeneratie bij zebravissen. Bij mensen is de prognose na een hartaanval meestal niet zo gunstig. Dit komt vooral doordat het menselijke hart zich niet kan herstellen. In plaats daarvan wordt het beschadigde gedeelte vervangen door permanent littekenweefsel. Het hart is dan minder goed in staat samen te trekken en bloed rond te pompen. En omdat er maar weinig behandelingsmogelijkheden zijn, overlijden regelmatig patiënten aan hartfalen. Bij zebravissen wordt beschadigd hartweefsel wel volledig vervangen door nieuw hartweefsel, waardoor het orgaan volledig geneest. Ik onderzoek dit fenomeen van zelfgenezing, waarbij ik kijk naar nieuwe genen en pathways die dit proces controleren. Meer inzicht kan in de toekomst leiden tot betere behandelingsmogelijkheden die hartregeneratie bij mensen in gang zetten.’

Hoe bent u in Nederland terechtgekomen?

‘Mijn PhD-project aan het Australian Regenerative Medicine Institute in Melbourne richtte zich op de vorming van spierstamcellen bij zebravissen en hoe deze cellen bij deze dieren worden gebruikt tijdens groei en regeneratie. Ik raakte geïnteresseerd in het onderwerp hartregeneratie vanwege het enorme verschil in herstelmogelijkheden tussen de zebravis en de mens. Voor verder onderzoek wilde ik naar Europa en mijn eerste keus viel op het lab van Jeroen Bakkers in het Hubrecht Instituut. Hij is gespecialiseerd in hartontwikkeling en -regeneratie. Ik zit hier nu anderhalf jaar.’

Hoe verschilt de wetenschapsbeoefening in Australië van Nederland?

‘Australië en Nederland zijn allebei perfecte landen voor fundamenteel onderzoek. In Australië was het erg makkelijk samenwerkingsverbanden op te zetten tussen verschillende onderzoekslaboratoria, doordat iedereen elkaar kent op dit gebied. Aangezien Australië meer geïsoleerd is van de rest van de wereld, zien we onze collega-onderzoekers niet als grote concurrenten en zijn we snel bereid elkaar te helpen indien nodig. Nederland ligt daarentegen vrij centraal in Europa en heeft makkelijk toegang tot de beste onderzoeksfaciliteiten. Er zijn hier ook meer wetenschappers die actief zijn op hetzelfde terrein, met als gevolg extra competitie. Dat leidt tot een versterkte kennisvermeerdering en snellere toepassing van nieuwe inzichten en technieken.’

Hoe verschilt het leven hier van dat in Australië?

‘Australië is heel zonnig en warm en daar speelt het leven zich meer buiten af. Melbourne in het bijzonder heeft veel goede restaurants en het hele jaar door leuke festivals en activiteiten. Maar Nederland is juist een fantastisch fietsland en er zijn allerlei gerechten en tradities die in Australië niet bestaan. Ik vind het leuk om die te proeven, leren en ervaren. De Nederlandse taal leren spreken en lezen is ook een stimulerende bezigheid en geeft me veel voldoening.’


Auteur: John Ekkelboom
Foto: Sietske Raaijmakers

Naar boven
Direct naar: NavigatieDirect naar: InhoudDirect naar: Onderkant website