Ga direct naar de inhoud Ga direct naar het hoofdmenu Ga direct naar het zoekveld
 

‘Ideeën kun je in de VS morgen uitvoeren’

Veel wetenschappers werken enige tijd in den vreemde. Wat valt ze daar op? Deze keer: onderzoeker en immunoloog Shahla Abdollahi-Roodsaz, tijdens en na haar Veni-project aan het werk in New York.

Wat is uw onderzoeksgebied?

‘Ik onderzoek de relatie tussen darmbacteriën en reuma. Mensen met reuma hebben een andere samenstelling van de darmbacteriën dan mensen zonder reuma. Je zou denken: die bacteriën zitten toch in de darm en hebben geen invloed op ziektes in andere organen. Maar er zijn aanwijzingen dat ze het afweersysteem veranderen en auto-immuunziekten elders in het lichaam beïnvloeden. Wij onderzoeken op celniveau hoe dit precies kan plaatsvinden. Niet alleen reuma, maar wellicht ook MS of zelfs obesitas worden mogelijk door darmbacteriën beïnvloed. Het onderzoek naar de invloed van darmbacteriën heeft zich de afgelopen jaren enorm ontwikkeld. Het is een hot topic.’ 

Hoe bent u in Nederland en de VS terechtgekomen?

‘Ik ben om politieke redenen uit Iran weggegaan. Toen ik in Nederland kwam, heb ik een verkorte master biomedische wetenschappen aan de Radboud Universiteit gedaan, waarna ik aan mijn promotieonderzoek kon beginnen. Vervolgens kreeg ik een Veni-subsidie voor mijn postdoc-onderzoek in Nijmegen. Als onderdeel van mijn Veni-project heb ik tevens tien maanden onderzoek gedaan aan Colombia University. De komende twee jaar werk ik aan New York University met behulp van een subsidie van Reumafonds. Ook omdat ik hier meer mogelijkheden heb om mijn onderzoek voort te zetten. Hier bestaat de mogelijkheid dat mensen bij de landelijke screening naar darmkanker toestemming geven voor het afstaan van een darmbiopt. We kijken nu op het lab naar de effecten van bacteriën op biopten.’

Hoe verschilt de wetenschapsbeoefening in Iran, VS en NL?

Ik heb mijn laboratoriumopleiding in Iran gedaan waar je relatief meer theorie krijgt en veel uit het hoofd moet leren. In Nederland krijg je meer werkgroepen en practica en ben je beter voorbereid om te gaan werken. Als het gaat om werk, daar wordt in Nederland veel relaxter mee omgegaan en er wordt meer rekening gehouden met je persoonlijke situatie dan in de VS. In de VS ligt de werkdruk hoger en is er een grotere hiërarchie. Maar als je hier een idee hebt, kun je het morgen uitvoeren. Dat is heel stimulerend. In Nederland duurt dat veel langer.’

En hoe verschilt het leven in die drie landen?

‘In Iran leven mensen dichter bij elkaar. Je sluit gemakkelijker vriendschappen. Het sociale leven is belangrijker. In Nederland moet je dat als buitenlander allemaal opbouwen. Maar er is in Nederland veel sociale zekerheid, waardoor het leven over het algemeen relaxter is. Als je werk hebt, heb je weinig zorgen. In Iran is die stabiliteit er niet. In de VS ligt het tempo veel hoger. Alles gaat sneller. Wat ik mooi aan New York vindt is de enorme diversiteit. Ik ken geen andere plek op de wereld waar zoveel etniciteiten leven – in harmonie. Het zorgt ervoor dat je je snel op je gemak voelt, want je bent een van de vele nationaliteiten. Op straat maakt iedereen korte praatjes. Die zijn niet diepgaand, maar maken je wel vrolijk.’

Zien ze u nog terug in Nederland?

‘Ik ben jaarlijks nog zo’n drie maal in Nederland. Voor familie, vrienden en collega’s. Ook loopt nog een deel van mijn onderzoek aan de Radboud, waarbij ik een aio begeleid. De kans is groot dat ik naar Nederland terugkom. Mijn man vindt het leven hier in de VS toch te druk.’

Tekst: Tjitske Lingsma
Foto: privéfoto